Het laatste uur

Het duurt lang. Het is stil in het gebouw, maar na 5 minuten hoor ik dan toch het geklets en gelach. De klas tuimelt mijn lokaal binnen: “We moesten helemaal van de andere kant van het hoofdgebouw komen!” Mijn lokaal bevindt zich in een apart paviljoen en inderdaad is dat wel minuten lopen. Ik reageer niet. Sandy vraagt of ze naar het toilet mag en ik knik. Het bijzondere van deze klas is, dat ze bij binnenkomst niet op hun plaatsen gaan zitten maar altijd in groepjes in mijn lokaal blijven staan kletsen. Vandaag is het geluidsniveau nog hoger dan anders. “We zijn vandaag heel druk!!” roept Wendy. Langzamerhand gaan de jongens op hun plek zitten, maar de meiden blijven nog staan kletsen. Weer draait Wendy zich in mijn richting: “we zijn heel druk vandaag, meneer!”

Vrijdag het laatste lesuur. Een levendige HAVO 3 klas en vandaag lijken ze inderdaad nog drukker dan anders. Als Wendy dat nog een keer wil onderstrepen, sta ik op en zeg tegen haar: “Jullie druk? Dat zullen we nog wel eens zien.” Het feit dat ik nu sta is voor de meiden het signaal om ook te gaan zitten. Het geluidsniveau neemt een fractie af. Ik wacht. Zelfs in deze klas, zelfs op vrijdag het laatste uur werkt het. Binnen de minuut is het stil. Ik ga verder in het Engels. Met deze klas ben ik aan het begin van een nieuw hoofdstuk dat over mysterieuze zaken gaat als voorspellende dromen, déja vu, ontvoering door buitenaardse wezens en andere bovennatuurlijke verschijnselen. Ik besluit om niet meteen tot de orde van de dag over te gaan, maar eens te kijken of al die drukte en praatgraagheid niet kan worden gebruikt. Ik vertel dat we vandaag heel rustig gaan beginnen en dan langzamerhand steeds harder gaan werken. Ik vertel waar de les over gaat en dat ik heel graag wil horen wie er wel eens een enge droom heeft gehad en of we die mogen horen. De aarzeling duurt maar heel kort en dan vliegen de eerste handen de lucht in. Allemaal meiden. Natuurlijk alleen maar meiden. Imke begint: “moet het in het Engels?” Ik hoef haar maar één keer te helpen met de vertaling voor ‘achtervolging’, en dan vertelt ze in goed Engels over haar droom. Na haar volgen nog Kirsten, Marly en Simone en dan besluit ik dat het tijd is voor iets anders. Ik wil ze het verhaal vertellen van mijn grootvader die kon wichelroede lopen. Ik ben al begonnen aan het verhaal als ik me afvraag of ik het Engels voor wichelroede nog weet. Precies op tijd valt het woord me in. Tot mijn verbazing weten een aantal leerlingen nog wat wichelroede lopen is. Ik vertel over mijn grootvader die een jaren verloren gewaande trouwring terugvond. Tijd om de jongens uit hun schulp te lokken. Gelukkig reageert Mark op mijn vragen en vertelt dat hij er helemaal niks van gelooft en dat het allemaal gewoon toeval is. Meer jongens komen nou tot leven, zeker als ontvoering door buitenaardse wezens gespreksonderwerp wordt. De meesten zijn het met Mark eens dat dit toch wel heel ongeloofwaardig is. Déja vu wordt herkend: de meesten hebben wel eens iets gezien of gehoord waarvan ze zeker waren dat ze dat al eerder hadden meegemaakt.

We sluiten af met een gesprekje over leven op andere planeten. Iedereen is het erover eens dat de aarde niet de enige planeet is waar leven is ontstaan. De discussie over hoe dat leven er dan uit zou kunnen zien doet me denken aan een grap. Ik vertel de mop en als ik de punch line heb uitgesproken loop ik naar mijn bureau terwijl de eersten beginnen te lachen. Sommigen moeten door hun buurtje geholpen worden met een vertaling, maar terwijl ze nog glimlachen of grinniken heb ik besloten dat het tijd is om een luistertekst te laten horen. Natuurlijk over een jongen  met een angstig voorgevoel.

Als ik ze daarna de tekst op papier voorleg en de verschillende rollen laat lezen, en een enkele keer moet verbeteren, bedenk ik me hoe vaak ik in de afgelopen 32 jaar niet heb moeten uitleggen dat de ‘e’ in de verleden tijd, in woorden als turned en worked niet wordt uitgesproken. Na het lezen is het tijd voor verwerkingsoefeningen. Ik leg ze uit en zeg dat wat niet af is, huiswerk is voor de volgende les.

Het is doodstil en er wordt keihard gewerkt. De bel gaat. Weekend.